...Остани спомен Остани заборавено сеќавање Остани копнеж и болка од минатото... За спомените, сеќавањата, копнежите и болките нема место во срцево после тебе. ...Усните твои прокобен бакнеж на вечниот заборав Очите твои што поглед ми праќаат болен Твоето милување и твојот допир прават рани и лузни на телово за вечен спомен на твоето проклето име... И додека на месечината и ја раскажувам нашата приказна ѕвездата под која сум се родила тивко и несетно изчезнува- исчезнува таа исчезнувам и јас................

оби4но мразам да 4итам ама оваа дел4е многу ми се бендисва......